10 najlepszych horrorów, których baliśmy się w dzieciństwie

krzyk

Kiedy Ania usłyszała, że chcę stworzyć taki post, złapała się za głowę i stwierdziła, że na naszym blogu nie ma chyba miejsca na horrory. Przyznam szczerze, że obecnie też praktycznie nie oglądam tego gatunku filmów, ale mam wspomnienia z młodych lat;)

Kultowe najlepsze horrory czasem wspominamy ze znajomymi, jako filmy, które budziły strach, ale też ciekawość:) Teraz z niektórych się nawet śmiejemy. Jestem ciekawy, czy oglądaliście pozycje z mojej listy i jak je wspominacie:) A może macie "swoje" najlepsze horrory z dzieciństwa??

Ania twierdzi, że z horrorów oglądała tylko Lśnienie i Klątwę, z czego ten pierwszy ceni za obsadę i całą realizację, a ten drugi uznała za nudny. Jest jednak pewna, że nie lubi tego gatunku filmów. Wielu znanych aktorów i reżyserów, których cenimy za zupełnie inne role, zaczynało kariery właśnie od "strasznych filmów".

Przed Wami moja subiektywna lista najlepszych horrorów, które wspominam z młodości:

1

Lśnienie (1980)

Jedno z najbardziej znanych dzieł Stanleya Kubricka z genialną rolą Jacka Nicholsona. Może zaskoczyć niejednego wielbiciela horrorów. Luźna adaptacja powieści Stevena Kinga o tym samym tytule. Horror na poziomie.

lśnienie

2

Piątek trzynastego (1980)

Jeśli baliście się wyjeżdżać na obóz nad jezioro, to mogła być sprawka właśnie tego horroru;)

Kultowy film z lat osiemdziesiątych, doczekał się wielu kontynuacji i wznowień, a Jason stał się jednym z najstraszniejszych bohaterów filmowych.

piątek

3

Noc żywych trupów (1968)

Pierwsza z wielu części dzieła wizjonerskiego reżysera Georga A. Romero. Ten film zapoczątkował modę na zombie w produkcjach kinowych.

noc-zywych-trupow

4

Laleczka Chucky (1988)

Jeden z najbardziej przerażających mnie horrorów z młodości. Chyba każdy młody człowiek po obejrzeniu tego filmu bał się swoich zabawek.

laleczka

5

Obcy - 8. pasażer "Nostromo" (1979)

Pierwszy kultowy horror typu science -  fiction, który jest początkiem jednej z najbardziej kasowych serii w historii kina - Obcego. Jedynie tą część (wyreżyserowaną przed Ridley Scotta) można uznać za horror, pozostałe są przede wszystkim filmami akcji. Dzięki głównej roli w tym filmie, karierę w Hollywood zrobiła Sigourney Weaver.

obcy

6

Koszmar z ulicy wiązów (1984)

Jeden z najbardziej znanych filmów "ojca horrorów" - Wesa Cravena. Film po którym wiele lat temu najbardziej balem się zasnąć;) Kto zna, ten mnie rozumie;) Pierwsza poważna rola Johnego Deppa.

Koszmar z ulicy wiązów

7

Halloween (1978)

Pierwsza część kolejnej kultowej serii filmów grozy. Jamie Lee Curtis w roli głównej, która w młodości była najchętniej obsadzaną w horrorach aktorką. Michael Myers to jeden z najbardziej rozpoznawalnych bohaterów horrorów.

hallowen

8

Bal maturalny (1980)

W tym filmie również główną rolę zagrała Jamie Lee Curtis. Lepiej nie oglądać tuż przed studniówką;)

balmaturalny

9

Dzieci kukurydzy (1984)

Czy może istnieć miasteczko, gdzie rządzą dzieci? Taki świat tylko w adaptacji, opowiadania napisanego przez mistrza horrorów Stephena Kinga. Tym filmem karierę rozpoczęła Linda Hamilton, znana wszystkim z serii Terminator.

dzieci kukurydzy

10

Dziecko Rosemary (1968)

Jedno z najbardziej znanych dzieł Romana Polańskiego. Tego filmu nie mogą pominąć szczególnie fani apokaliptycznych historii. Przez wiele lat był uznawany za jedno z największych dzieł tego gatunku.

dziecko rosemery

Jeśli macie ochotę na więcej i np. chcecie zaplanować sobie "straszny weekend", to mam dla Was jeszcze kilka horrorów, które powstały niedawno i od razu zyskały rzesze fanów:

Krzyk ( 1996)

Chyba jeden z moich ulubionych. Ta seria to kolejne dzieło mistrza Wesa Cravena.

krzyk 3

Blair Witch Project ( 1999)

Ten projekt na pewno zaskoczył świat filmowy i bardzo szybko zyskał wielką popularność.

the-blair-witch-project

The Ring ( 2002)

Niedawno, gdy mama Ani oglądała ten film zadzwonił telefon z nieznanego numeru;) Kto nie wie o co chodzi, koniecznie musi obejrzeć.

the ring

Piła ( 2004)

Jeden z najbardziej zadziwiających horrorów ostatnich lat, który również zaskoczył i mnie. Do tej pory powstało 7 części tej serii.

piła

The Grudge - Klątwa ( 2004)

To kolejny japoński horror, który doczekał się swojej holywoodzkiej wersji. Z tego filmu najbardziej utkwił mi w głowie... charakterystyczny dźwięk.

klątwa

Ona: Straszne rzeczy na tym naszym blogu 😉 Jeszcze kojarzą mi się z Haloween, którego nie toleruję...

Ja zdecydowanie polecam Wam na przykład:

10 najlepszych francuskich filmów

10 najlepszych angielskich filmów

10 najlepszych komedii romantycznych 

a jeśli jesteście głodni, to również 10 najlepszych filmów o gotowaniu

😉

On: Ja też nie toleruję, ale jesień kojarzy mi się z horrorami:)

35 comments

  1. Ilona 25 października, 2015 at 07:45 Odpowiedz

    Boję się ………. bać ! Dlatego znam wszystkie wymienione przez Ciebie filmy, tzn. znam ich fabułę, pojedyncze sceny, kojarzę muzykę, aktorów ….ale nigdy nie obejrzałam żadnego z nich w całości (za wyjątkiem wszystkich części Obcego …). Wolę mieć swój strach pod kontrolą 😉

  2. kashienka 25 października, 2015 at 22:48 Odpowiedz

    Ja najbardziej z dzieciństwa czy już wczesnej młodości wspominam Krzyk, The Ring i Blair Witch Project 🙂 Kiedyś uwielbiałam horrory a teraz robię się chyba z wiekiem coraz bardziej strachliwa i oglądam bardzo rzadko. A jeśli już to trzymam cały czas B. za rękę i krzyczę na strasznych scenach ;)))))))

    • Jakub 29 października, 2015 at 11:36 Odpowiedz

      Ja też kiedyś miałem klimat na horrory. Szczególnie na studiach robiliśmy sobie ze znajomymi takie wieczory filmowe i oglądaliśmy np. Ring, Motel itp. A te, które tutaj opisałem pamiętam, że oglądałem ze starszym bratem i tatą;)

  3. Dominika 26 października, 2015 at 11:09 Odpowiedz

    Dobra lista 😉 aż mam ochotę obejrzeć sobie te stare klasyki, które oglądałam jako dzieciak, wynurzając jedno oko spod koca 🙂
    Od siebie dodałabym jeszcze tylko „Egzorcystę” i „Ptaki”. Pozdrawiam!

  4. neo86 26 października, 2015 at 13:16 Odpowiedz

    Filmy-Horrory to żaden mnie nie przestraszył ale wizyta u dentysty to był horror! Z filmów w dzieciństwie uwielbiałem serię „Opowieści z Krypty”.

  5. Judyta 27 października, 2015 at 10:07 Odpowiedz

    „Dziecko Rosemary” jest dla mnie kultowym horrorem. Oglądałam pierwszy raz jak miałam 5 lat i do dzisiaj nie potrafię obejrzeć ze spokojem. Ostatnio przeczytałam nawet książkę i doszłam do wniosku, że Polański wykazał się geniuszem, bo zrobił ze średniej książki genialny film.
    Kolejna pozycja z dzieciństwa to „Laleczka Chucky”. Ale tylko dwie pierwsze części są dobre, kolejne to już takie nabijanie kasy i głupawe filmy.
    Za to po obejrzeniu „Piły” żaden horror nie zrobił już na mnie wrażenia. 😉

    • neo86 27 października, 2015 at 17:51 Odpowiedz

      Droga Judytko polecam Ci zobacz sobie takie filmy jak „Ludzka Stonoga”, „Bez Litości” i „Bez litości 2” to zmienisz zdanie są mocne… dotykają krzywdy ślicznych Kobiet! Naprawdę polecam!

      • Judyta 29 października, 2015 at 10:30 Odpowiedz

        Neo, „Ludzka stonoga” obrzydziła mnie samym pomysłem. Zwiastun obejrzałam do połowy i wiedziałam, że po film nie sięgnę. Ja w horrorach nie lubię tony krwi, przemocy i brutalności; zdecydowanie szukam grozy, dreszczyku emocji i strachu, który zostanie po mnie parę dni po seansie. 🙂 Innymi słowy ejstem wymagająca jeśli o horrory chodzi. 🙂

        • Jakub 29 października, 2015 at 11:45 Odpowiedz

          Judyta, ja mam dokładnie to samo:) Wolę dreszczyk emocji niż tony krwi i sadyzm, a właśnie takie są ludzka stonoga i bez litości, więc przyznam szczerze, że nawet nie miałem ochoty ich obejrzeć.

        • neo86 29 października, 2015 at 18:17 Odpowiedz

          To polecam taki soft-horror o tytule „Dom Woskowych Ciał” ale wersję z 2005 roku czyli remake z 1953 roku. Krwi tam niewiele za to dużo ciał pod warstwą wosku. Lekkości temu horrorowi dodaje Paris Hilton która w tym filmie nie zarobiła a sama dała pieniądze (a raczej jej tatuś). Jedyne co jej w tym filmie dobrze wyszło to striptiz w namiocie ale reszta jej gry aktorskiej jest poniżej poziomu (cóż to nie jest aktorka a celebrytka żyjąca kasą rodziców). Reszta aktorów cudownie się spisała szczególnie moja ulubiona aktorka Elisha Cuthbert. Fajny horror do poduchy 😉 Pośmiać się można (szczególnie z Hiltonówny). Innym moim zdaniem lekkim horrorem jest „Koszmar Mienionego Lata” oraz seria „Piątek 13-go”. Fajne horrory to także Hostel którego pewne sceny nie uznałbym za fałsz. Szczególnie w kwestii tego iż dzieciaki w prowincjonalnych miejscowościach Słowacji są w stanie zabić za cukierki. Sam w 2002 roku byłem w takiej miejscowości gdzie dzieciaki z pełną agresją wołają „Daj żuwaczkę” (Daj gumę do żucia/cukierki). Jak im się tego co chcą nie da to są w stanie krzywdę zrobić. A po środku wsi był pomnik Stalina ze świeżymi kwiatami i sklep spożywczy który jest otwierany tylko jeśli się w ogóle jakiś klient trafi a produkty tam mieli przeterminowane od kilku lat wstecz… jak z horroru. Do tego nikt tam nie miał prądu ani dostępu do zdobyczy technologii. Nawet nikt tam nie miał żadnego pojazdu silnikowego!

    • Jakub 29 października, 2015 at 11:43 Odpowiedz

      Uwielbiałem Polańskiego filmy, szczególnie z początków jego kariery, a Dziecko Rosemary zrobiło na mnie olbrzymie wrażenie.
      Laleczka Chucky to zdecydowanie kultowa pozycja z dzieciństwa, a fakt już teraz nie robi na mnie wrażenia jak kiedyś, ale sentyment pozostał 🙂
      Pierwsza część Piły chyba najbardziej zaskoczyła mnie, ze wszystkich tego rodzaju filmów z ostatnich lat:)

  6. zielonakaruzela-kasia 30 października, 2015 at 10:33 Odpowiedz

    Ja ostatnio także stworzyłam takie zestawienie – Lśnienie również na 1. miejscu 😀 zapomniałam o Laleczce Chucky! To była chyba mój pierwszy horror i pamiętam, jak bardzo się bałam 🙂 Uwielbiam horrory wszelakie, chociaż niekoniecznie te, w których krew leje się litrami i walają się flaki. A porządnie mnie przestraszyć to jest nie lada wyczyn – z reguły większość „strasznych” momentów mnie śmieszy 🙂

    • Jakub 31 października, 2015 at 22:00 Odpowiedz

      U mnie też Laleczka to był jeden z pierwszych horrorów i na pewno z tego powodu bardzo mocno zapadł mi w pamięci 🙂 Oczywiście po latach moje podejście do horrorów mocno się zmienił 🙂

Leave a reply